Μετά την μεγάλη απήχηση που είχε το βιβλίο του Peter Levine "Το Ξύπνημα της Τίγρης" (Ελληνικά Γράμματα 1999, 2000) στο κοινό και στους επαγγελματίες της ψυχικής υγείας οργανώνουμε τρία με τέσσερα διήμερα σεμινάρια το χρόνο για το τραύμα.

Τα σεμινάρια αυτά απευθύνονται σε επαγγελματίες που θέλουν να γνωρίσουν την ψυχοσωματική προσέγγιση στο τραύμα και ταυτόχρονα λειτουργούν και σαν εισαγωγή στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα της Βιοσύνθεσης. Ταυτόχρονα απευθύνονται σε όποιον θέλει να δουλέψει εστιασμένα και εντατικά σε θέματα που τον απασχολούν και είναι αποτέλεσμα τραυματικών εμπειριών, ανεξάρτητα από το αν συμμετέχει, τώρα ή στο παρελθόν, σε κάποια άλλη ψυχοθεραπευτική διεργασία.

Στο σεμινάριο αναλύονται βασικές έννοιες του τραύματος, διαφορετικές κάθε φορά, και στη συνέχεια γίνεται θεραπευτική δουλειά για όλους τους συμμετέχοντες σε μικρές ομάδες 2 - 4 ατόμων με τη καθοδήγηση θεραπευτών της Βιοσύνθεσης.

Η τραυματική εμπειρία μπορεί να οφείλεται σε καταστροφικά γεγονότα αλλά και σε επώδυνα γεγονότα καθημερινής ζωής. Δεν είναι το μέγεθος του γεγονότος που έχει αποφασιστική σημασία, αλλά το μέγεθος της απειλής που βίωσε κάποιος. Αυτό που τραυματίζει δεν είναι το γεγονός αλλά η επίδραση του στο νευρικό σύστημα η οποία εκφράζεται με μια μεγάλη γκάμα συμπτωμάτων από υπερδιέγερση μέχρι απάθεια, οργανικά προβλήματα και αρρώστιες, σωματικά συμπτώματα, φοβίες, αϋπνίες κλπ.

Ως τραύμα ορίζεται η αποδιοργάνωση του νευρικού συστήματος που δεν μπορεί πλέον να ολοκληρώσει τους κύκλους εγρήγορσης και χαλάρωσης που αποτελούν τη φυσιολογική τους λειτουργία.

Ο τρόπος που προσεγγίζουμε το τραύμα είναι κατ' αρχήν η εστίαση στις σωματικές αισθήσεις. Αυτές μας οδηγούν στη μεταμόρφωση της εγκλωβισμένης τραυματικής εμπειρίας στην απελευθερωτική θεραπευτική εμπειρία. Είναι στη φύση του νευρικού μας συστήματος να δρα εξισορροπητικά και να δημιουργεί στον πυρήνα της τραυματικής εμπειρίας έναν άλλο πυρήνα της θεραπευτικής οδού. Σε αυτόν το πυρήνα έχει πρόσβαση η αισθητηριακή μας αντίληψη και αυτόν ακολουθούμε.

Καθώς οι σύγχρονες έρευνες της νευροφυσιολογίας καταδεικνύουν πλέον την άμεση σχέση σωματικών αισθήσεων, συναισθημάτων και νοητικών λειτουργιών, ο ενοποιημένος άνθρωπος (σκέψη-συναίσθημα-συμπεριφορά) απαιτεί ενοποιημένες προσεγγίσεις για την θεραπεία του. Οι αυτορυθμιστικές δυνατότητες του ανθρώπου είναι οι μόνες που θεραπεύουν αποτελεσματικά και μέσω της σωματικής προσέγγισης στο τραύμα μπορούν να ενεργοποιηθούν πιο αποτελεσματικά απ' ότι με άλλες προσεγγίσεις που απευθύνονται κατά κύριο λόγο στο νου αφήνοντας το σώμα εκτός θεραπείας.